434 SAYFA. FOTOĞRAFTA GÖRÜLDÜĞÜ GİBİ DIŞ KABIN SIRT KISMINDA KOPUKLUKLAR VE ÖN KAPAĞINDA RENK AÇILMALARI VAR. İÇ KISIM EKSİKSİZ VE TEMİZ.Berliner Ensemble'ın sahnelediği oyunların fotoğraflarını ve açıklamalarını içerir. HELENE WEIGEL ''BERLINER ENSEMBLE'' BERTOLT BRECHT ''THEATERARBEIT''
126 SAYFA. VARLIK YAYINLARI 1959 İLK BASKI. YUSUF ATILGAN. AYLAK ADAM. Yusuf Ziya Atılgan (27 Haziran 1921, Manisa - 9 Ekim 1989, İstanbul), Türk yazar ve öğretmen. Türk edebiyatının ve Türk romanının modernist bir düzleme geçtiği 1950-1980 yılları arasında yazdı. Bu dönemin ilk modernist Türk yazarlarından birisiydi.Babasının ölümüyle çiftlik işleri kendisine kaldı. 1949 yılında evlendi ve 3 yıl sonra köydeki işlerinden feragat ederek edebiyata yoğunlaştı. 1954'te "Ziya Atılgan" ve "Nevzat Çorum" mahlaslarıyla yazdığı 2 hikâyesiyle Tercüman'ın hikâye yarışmasına katıldı. Bu yarışmada, Evdeki adlı hikâyesiyle birinci, Kümesin Ötesi ile yedinci oldu. Kendisiyle özdeşleşen Aylak Adam'la da (1958) Yunus Nadi Roman Ödülü'nde ikincilik aldı. Bu süreçte geniş kitlelerce tanınmaya başladı.Sonraları hikâye alanındaki yetkinliğini Varlık ve a Dergisi'nde gösterdi.1973 yılında ikinci romanı Anayurt Oteli''ni yayımladı. Geçim sıkıntısı yaşadığı dönemlerde Durul Gence'nin ablası tiyatro oyuncusu Serpil Gence ile ikinci evliliğini yaptı (1974).Çeşitli yayınevlerinde redaktörlük yaptığı dönemlerde birtakım çeviriler de yapıyordu. 1987 yılında Anayurt Oteli'ninÖmer Kavur tarafından sinemaya aktarılması tanınırlığının artmasını sağladı.
1931 yılında İstanbul'un Üsküdar semtinde doğdu. Babası Üsküdar Evkaf Dairesi kıdemli memurlarından Muhsin Bey idi.12 yaşında babasını yitirdi.Küçük yaşta tiyatroya ve sinemaya merak sardı. Filmlerde figüranlık ve dublaj yaptı.Resim öğretmeninin yönlendirmesi ile İstanbul Devlet Güzel Sanatlar Akademisi Süsleme Sanatları Bölümü'ne girdi. Öğrencilik yıllarından itibaren sanat ve edebiyat çevresi ile tanıştı. Muhsin Ertuğrul'un kurduğu Küçük Sahne'de Almanya'dan gelen dekoratör Kurt Halleper'in yanında çalışarak tiyatro dekoru deneyimi kazandı. Renkli ilk Türk filmi olan Halıcı Kız'da dekoratör yardımcılığı yaptı.] Aynı dönemde Adalet Cimcoz’un kurduğu Maya Sanat Galerisi’nde arkadaşı Kuzgun Acar'la birlikte çalıştı.1953 yılında Karaköy'de Grafik Sanatlar Atölyesi’ni kurdu.Atölye, 1982 yılında da bir şirkete dönüşerek faaliyetlerini sürdürdü. Büyük firmalar, markalar, kamu kurumları, festivaller için özgün amblem ve logolar tasarladı. 1. İstanbul Festivali'nin afişi, tasarladığı işlerdendir.Muhsin Ertuğrul'un ondan Kenterlerin sahnelediği Salıncakta İki Kişi adlı oyun için afiş yapmasını istemesi üzerine 1960'lı yıllarda tiyatro afişi çalışmalarına başladı. Dönemim tüm özel tiyatroları için afiş tasarladı. 1967'de Keşanlı Ali Destanı için yaptığı çalışma başyapıtlarından birisi oldu. Ertel, Meslek hayatında tiyatro için 150'den fazla afiş tasarladı.1966’dan başlayarak çeşitli uluslararası afiş sergilerine ve bienallere katıldı.]Aslan Asker Şvayk ve Godot'yu Beklerken afişleri 1966 Varşova Afiş Bienali kataloğunda yer aldı. Keşanlı Ali Destanı ve Kafkas Tebeşir Dairesi afişleri ,se 1968'de Wilanów Poster Müzesi'nin düzenlediği Uluslararası Poster Bienali’ne kabul edildi ve müzenin arşivine girdi.Sanatçı, ilk kişisel sergisini 1969 yılında İstanbul’daki Alman Kültür Merkezi'nde açtı. Jeanne d’Arc’ın Çilesi adlı afişi 1974'te Cannes 2. Uluslararası Sinema Afişleri Sergisi’nde özel ödüle aday gösterildi ancak afişin basılmamış olması nedeniyle ödülü alamadı. Ertesi yıl aynı afişi özel olarak bastırıp Uluslararası Paris Film Afişleri Sergisi’ne gönderdi ve Büyük Ödülü İngiliz sanatçı Oscar Zárate’yle paylaştı.]Sinema sanatı ile yakından ilgilendi, sinemayı "beslenme kaynağı" olarak gördü.Uzun yıllar Türk Sinematek Derneği yönetiminde yer aldı.Grafik çalışmaları dışında İslamabad'da mimar Vedat Dalokay'ın tasarladığı Şah Faysal Camii seramik panoları için tasarım yaptı.Ölümüne değin TRT 2 kanalında televizyonunda her hafta yayımlanan Cumhuriyete Kanat Gerenler başlıklı programın sunuculuğunu yaptı.1998'de devlet sanatçısı unvanı ile taltif edildi. Son sergisi, 1999 yılında İstanbul'da Dolmabahçe Kültür Merkezi'nde açtığı “Büyültmeler” isimli sergidir. Bu sergide su bazlı boya ve hat kalemiyle yaptığı çalışmaları dijital baskı tekniğiyle hazırladığı 15 adet ‘"büyültme’’yi sergiledi.
1975 Uluslararası Paris Sinema Afişleri Sergisi Büyük Ödül (Carl Dreyer'in "Jeanne D'arc'ın Çilesi" filmi için yaptığı afişle)
1980 Moskova Olimpiyat Oyunları Afiş Yarışması Üçüncülük Ödülü
1983 Grafik 83 Sergisi, İhap Hulusi Afiş Yarışması Başarı Ödülü
9 ADET. KARTPOSTAL BOYUTUNDADIR. KENT OYUNCULARI DERGİ SAYFALARININ ARALARINDA ZAMAN ZAMAN BOŞ BİR SAYFA ÜZERİNDE YAYIMLANMIŞTIR. 9 ADET MİNYATÜR AFİŞ DERGİ İLE GÖNDERİLMEMİŞ STOK ÜRÜNLERİDİR. 100GRAM PARLAK KAĞIT ÜZERİNE BASILMIŞLARDIR.
40CM/27CM. 8 ADET EKSİZSİZ AFİŞ MEVCUTTUR. MENGÜ ERTEL TİYATRO AFİŞLERİ. KORUMA KAPAĞINDA AYRILMA MEVCUT eksik yoktur. FOTOĞRAFTA GÖRSELİ VARDIR. AZİZ NESİN KAVUKLU HAMDİ SHAKESPEARE
1931 yılında İstanbul'un Üsküdar semtinde doğdu. Babası Üsküdar Evkaf Dairesi kıdemli memurlarından Muhsin Bey idi.12 yaşında babasını yitirdi.Küçük yaşta tiyatroya ve sinemaya merak sardı. Filmlerde figüranlık ve dublaj yaptı.Resim öğretmeninin yönlendirmesi ile İstanbul Devlet Güzel Sanatlar Akademisi Süsleme Sanatları Bölümü'ne girdi. Öğrencilik yıllarından itibaren sanat ve edebiyat çevresi ile tanıştı. Muhsin Ertuğrul'un kurduğu Küçük Sahne'de Almanya'dan gelen dekoratör Kurt Halleper'in yanında çalışarak tiyatro dekoru deneyimi kazandı. Renkli ilk Türk filmi olan Halıcı Kız'da dekoratör yardımcılığı yaptı.] Aynı dönemde Adalet Cimcoz’un kurduğu Maya Sanat Galerisi’nde arkadaşı Kuzgun Acar'la birlikte çalıştı.1953 yılında Karaköy'de Grafik Sanatlar Atölyesi’ni kurdu.Atölye, 1982 yılında da bir şirkete dönüşerek faaliyetlerini sürdürdü. Büyük firmalar, markalar, kamu kurumları, festivaller için özgün amblem ve logolar tasarladı. 1. İstanbul Festivali'nin afişi, tasarladığı işlerdendir.Muhsin Ertuğrul'un ondan Kenterlerin sahnelediği Salıncakta İki Kişi adlı oyun için afiş yapmasını istemesi üzerine 1960'lı yıllarda tiyatro afişi çalışmalarına başladı. Dönemim tüm özel tiyatroları için afiş tasarladı. 1967'de Keşanlı Ali Destanı için yaptığı çalışma başyapıtlarından birisi oldu. Ertel, Meslek hayatında tiyatro için 150'den fazla afiş tasarladı.1966’dan başlayarak çeşitli uluslararası afiş sergilerine ve bienallere katıldı.]Aslan Asker Şvayk ve Godot'yu Beklerken afişleri 1966 Varşova Afiş Bienali kataloğunda yer aldı. Keşanlı Ali Destanı ve Kafkas Tebeşir Dairesi afişleri ,se 1968'de Wilanów Poster Müzesi'nin düzenlediği Uluslararası Poster Bienali’ne kabul edildi ve müzenin arşivine girdi.Sanatçı, ilk kişisel sergisini 1969 yılında İstanbul’daki Alman Kültür Merkezi'nde açtı. Jeanne d’Arc’ın Çilesi adlı afişi 1974'te Cannes 2. Uluslararası Sinema Afişleri Sergisi’nde özel ödüle aday gösterildi ancak afişin basılmamış olması nedeniyle ödülü alamadı. Ertesi yıl aynı afişi özel olarak bastırıp Uluslararası Paris Film Afişleri Sergisi’ne gönderdi ve Büyük Ödülü İngiliz sanatçı Oscar Zárate’yle paylaştı.]Sinema sanatı ile yakından ilgilendi, sinemayı "beslenme kaynağı" olarak gördü.Uzun yıllar Türk Sinematek Derneği yönetiminde yer aldı.Grafik çalışmaları dışında İslamabad'da mimar Vedat Dalokay'ın tasarladığı Şah Faysal Camii seramik panoları için tasarım yaptı.Ölümüne değin TRT 2 kanalında televizyonunda her hafta yayımlanan Cumhuriyete Kanat Gerenler başlıklı programın sunuculuğunu yaptı.1998'de devlet sanatçısı unvanı ile taltif edildi. Son sergisi, 1999 yılında İstanbul'da Dolmabahçe Kültür Merkezi'nde açtığı “Büyültmeler” isimli sergidir. Bu sergide su bazlı boya ve hat kalemiyle yaptığı çalışmaları dijital baskı tekniğiyle hazırladığı 15 adet ‘"büyültme’’yi sergiledi.
1975 Uluslararası Paris Sinema Afişleri Sergisi Büyük Ödül (Carl Dreyer'in "Jeanne D'arc'ın Çilesi" filmi için yaptığı afişle)
1980 Moskova Olimpiyat Oyunları Afiş Yarışması Üçüncülük Ödülü
1983 Grafik 83 Sergisi, İhap Hulusi Afiş Yarışması Başarı Ödülü
37cm /28 cm. 30 SAYFA HR GINGER 40TH ED. (HARDCOVER) ''SPECIAL EDITATION'' biyomekanik sanatı ile tanınan İsviçreli sanatçı H.R. Giger'in eserlerini içeren bir TASCHEN yayınevi portföy kitabıdır.Kitap kapağı, sanatçının imzası niteliğindeki insan ve makine formlarının birleşimini yansıtan karmaşık, karanlık ve sürrealist bir tasarıma sahiptir.